• Home
  • Uit de gemeenteraad

PvdA GL Banner Middenweg

Ingezonden stuk Rina Jakobsen in de Volkskrant

Van Rina Jakobsen-Huibregtse

Welk een hovaardij bij Geke Hasper­hoven en Annelies van der Meij in hun stuk over de gele hesjes (O&D, 7 december). Wat voelen zij zich als hoog­opgeleiden ver verheven boven de arbeidersstand. Ze bedoelen het misschien goed, maar zij bevestigen vooral de tweedeling in de maatschappij, wij hoogopgeleiden tegenover de arbeiders. De studentes geneeskunde en filosofie moeten nog maar eens goed gaan nadenken over hun plaats in de maatschappij.

Rina is oud-raadslid en momenteel bestuurlid van PvdA Veere. 

PvdA Walcheren: ‘Einde van de Walcherse samenwerking, of toch niet?’

Op dinsdagavond 20 november wond de Vlissingse wethouder Vader er geen doekjes om. Het was klaar met de Walcherse samenwerking die de toegang tot de zorg regelt. Verdwijnt daarmee Porthos, de organisatie die de toegang tot de zorg voor de inwoners van Walcheren regelt? Mooi gekozen die naam. Porthos is namelijk één van de drie musketiers, u weet wel van dat motto: één voor allen, en allen voor één.
Porthos had een bedoeling. We wilden onze inwoners op één plek kunnen helpen bij vragen of behoefte aan zorg en ondersteuning. Op het gebied van huishoudelijke hulp, jeugdhulp, hulpmiddelen als scootmobiel of traplift en begeleiding. Eén loket, om te voorkomen dat mensen van het kastje naar de muur worden gestuurd en met allerlei verschillende hulpverleners te maken krijgen. Met het gevaar dat daarbij een overdaad aan hulp wordt verleend en het niet duidelijk is wie nu wat gaat doen. Porthos is dus dat loket, waar ook coördinatie mogelijk is tussen alle zorg- en hulpverleners. Praten met mensen in plaats van over mensen. Met deskundige gespreksleiders van Porthos, de zogenoemde familienetwerkberaden, om sluitende afspraken te maken over wie welke hulp biedt.


Er is destijds samenwerking gezocht op Walcheren, omdat de gemeenten afzonderlijk onvoldoende in staat waren om zo’n loket goed te organiseren. Dat is nu niet anders. Een halve medewerker met verstand van woningaanpassingen voor Middelburg is kwetsbaar, twee medewerkers voor heel Walcheren is goed te doen
Daarnaast klinkt een steeds sterker geluid om de hulpverleners alle ruimte geven om te bepalen wat nodig is, en dat Porthos maar onnodige en geldverslindende bureaucratie is. Daarmee gaan we terug naar praten over mensen in plaats van met mensen. En bovendien ontbreekt dan de coördinatie, die vooral bij complexe problemen broodnodig is. Iedere hulpverlener gaat dan z’n eigen ding doen, zonder samenwerking met de andere professionals. Dat was namelijk de situatie van voor 2015. Dat maakt de hulp duur, en het betekent dat onze inwoners van het kastje naar de muur zullen gaan. Porthos is ook de plek waar mensen nu nog terecht kunnen als de hulp niet goed verloopt. Zonder Porthos zijn onze inwoners weer terug bij af. Kritisch kijken naar Porthos is goed, maar de idealen van 2015 de nek omdraaien, daar is niemand mee geholpen, vooral onze inwoners niet.


Het uiteindelijke doel is dat we de inwoners van Walcheren de best mogelijke zorg willen bieden. Daar kunnen we het allemaal over eens zijn. De signalen uit de samenleving om dit te bereiken, wijzen allemaal op het belang van voortgezette samenwerking. Zorgaanbieders, WMO-raden en het evaluatierapport van de Pentekening, allemaal benadrukken zijn het belang van de samenwerking. Toch wordt besloten om deze samenwerking stop te zetten. Waarop is dat gebaseerd? Op onderbuikgevoelens dat je het alleen beter kan en gekwetstheden uit het verleden. De Walcherse inwoners hebben recht op besluitvorming die gebaseerd is op iets beters dan onderbuikgevoelens en gekwetstheden. Wat betreft de Walcherse PvdA-fracties is het duidelijk: we gaan 100% voor voortzetting van de samenwerking, of misschien kunnen we beter zeggen: we moeten eindelijk eens echt gaan samenwerken!

 

De PvdA raadsleden van Middelburg, Vlissingen en Veere

Art. 33 Vragen - Hopmande Domburg

Domburg, 30 november 2018 Geacht college,


U bent met de voorbereidingen bezig voor een bestemmingsplanherziening voor het terrein gelegen achter de Kanonweistraat, Brouwerijweg en Hopmande te Domburg. Een stukje openbaar terrein dat direct grenst aan tuinen van de ongeveer tien woningen en dat nu is ingericht met beweegtoestellen voor ouderen. Het is uw bedoeling om de bestemming te wijzigen zodat een recreatie-ondernemer het terrein na aankoop kan gebruiken als parkeerterrein voor gasten. Wij hebben begrepen dat de verkoop van dit terrein ten behoeve van parkeerterrein gekoppeld is aan de aan/verkoop van de bedrijfsloods van betrokkene aan de Nijverheidsweg.

Op 22 november jl. heeft u een informatiebijeenkomst gehouden voor omwonenden van de Kanonweistraat, Brouwerijweg en Hopmande. Tijdens deze bijeenkomst hebben nagenoeg alle aanwezigen grote bezwaren geuit over het plan.
Over uw plan om het terrein te verkopen en te bestemmen voor parkeren voor gasten en de grote weerstand die tegen dit plan bestaat, hebben wij de volgende vragen.


1. In het werkprogramma van de coalitie staat dat u autoluwe kernen wil om de leefbaarheid te verbeteren en dat u streeft naar een goede balans tussen leefbaarheid, recreatie & toerisme en de natuur. Bent u het met de fracties van PvdA/GroenLinks en CDA eens dat door realisatie van dit plan de verkeersbewegingen in de omliggende woonstraten zullen toenemen, er groen in de woonbuurt zal verdwijnen ten gunste van “blik” en de verkeersonveiligheid zal toenemen? Bent u het met ons eens dat dit de leefbaarheid en het woongenot ingrijpend zal aantasten?


2. Bent u bereid om samen met de ondernemer naar alternatieve parkeerruimte te zoeken, waarbij ook terreinen die de ondernemer zelf in bezit heeft, worden betrokken?

3. Bent u bereid de bewoners in de omgeving van het bewuste terrein duidelijkheid te bieden en de onrust weg te nemen door de voorbereidingen voor de bestemmingsplanherziening stop te zetten?


4. Bent u het met de fracties van PvdA/GroenLinks en CDA eens dat, als u de beweegvoorzieningen voor ouderen wilt verplaatsen, u de omwonenden in de gelegenheid moet stellen om mee te denken en te beslissen over het gebruik en de inrichting van het terrein?


Wij zien uw schriftelijke antwoorden met belangstelling tegemoet.
Vriendelijke groet,


De fracties van PvdA/GroenLinks en het CDA

Ingekomen colum (Groene Kerk)

Ik heb de film “il etait un foret’ van de bekende franse botanist Francis Halle in mijn dvd-kast en die maakt keer op keer diepe indruk als ik weer eens kijk. Als u deze wilt lenen na het lezen van dit stukje, dan kan dat natuurlijk. Wat is dit voor een documentaire-film en waarom is die voor de Groene kerk van belang? De meest intrigerende zinsnede aan het slot van de film heb ik ook maar in m’n dagboek opgeschreven, om nooit te vergeten en hier te kunnen gebruiken:

48D3D2E3 4ECA 49E3 BF4B 698103CABFBE

“… wij mensen zijn het slachtoffer geworden van onze eigen macht…”
Deze Franse bomen-deskundige heeft zijn hele leven gewekt in de tropische wouden (net als de franse Jean-jacques Coustau voor de oceanen) . Hij vertelt heel poëtisch hoe in zo’n 600 jaar een gigantische boom groeit en vergaat. En hoe daaromheen een heel biodynamisch netwerk ontstaat van relaties tussen plant en dier die van elkaar afhankelijk zijn. Als tekenaar tekent hij in de film steeds groeiende planten door het beeld heen; een artistieke toevoeging.
Ooit leefden onze voorouders in harmonie met de natuur en bomen waren vriendelijke en gerespecteerde goden van het woud.
Ooit reisden bouwstoffen van ons mensen mee in de bomen, als recycling materiaal van de aarde. Bomen leven eeuwenlang en tijd is voor hen een andere dimensie dan het korte mensenleven.
Nu kappen wij mensen kortzichtig en hebzuchtig onze eigen wortels af, met de tijd en de bomen. Want we vragen om palmolieproducten door ze te kopen…


Wij mensheid raken onze wortels kwijt, als we alleen maar naar een maakbare toekomst kijken! Onze relatie met de aarde moeten we veranderen als we willen overleven in de tijd…!
Dat zijn zomaar wat gedachten bij deze film, die in me opkwamen. En alles wat ik de laatste tijd doe, dat relateer ik aan de Groene kerk, zoals we die zijn en willen worden cq. blijven. Wij leven in een tijdperk waarin alles ‘maakbaar’ lijkt. Vroeger waren wij mensheid simpel en afhankelijk van de natuur, maar nu niet langer, dat lijkt het adagium van de vooruitgang. Wij mensen, zeker de blanken, zijn superieur aan die gevaarlijke en grillige natuur. Dus gaan we onze ‘goddelijke’ gang, althans bijna. En als we deze aarde hebben uitgeput, dan vluchten we naar Mars (Elon Musk). Maar nu hier in Veere, Walcheren en Zeeland? Wat kunnen wij nu helemaal? En heeft dat zin?
Ja, dat heeft zeker zin! Anders zou ik niet meedoen met de werkgroep Duurzaam Oostkapelle, de Groene Kerken-actie of de actie ‘Wij luiden de noodklok voor het klimaat’. Samen staan we sterker. En Groener. Enerzijds gaat het niet om een kleine fanatieke actiegroep, anderzijds is het wel een gevecht tegen de grootmachten der aarde. En die zijn in de meerderheid ja, omdat wij zo gemakkelijk meedoen met die stroom… als we ons menszijn bekijken vanuit het perspectief van de zo lang levende bomen-in-de-tijd, dan worden we bescheiden in ons gedrag. Onze groene longen der aarde zijn voor mij een levend bewijs voor dat vaak zo onzichtbare levende netwerk dat in lange tijden zo in balans is geweest. Homo sapiens heeft zoveel macht vergaard, naar zichzelf toe gehaald, dat hij een gevaar is: niet alleen voor de eigen soort, maar voor alle soorten op deze blauw-groene planeet. Maar er zijn ook verhalen die ons vertellen van een andere houding, die van ‘bewerken EN bewaren’. Ook die macht hebben wij als mensheid, althans die keuze hebben we: om mee te doen. De macht van de aarde is vele malen groter: natuurrampen enerzijds, maar anderzijds de door ons veroorzaakte zeespiegelstijging en klimaatproblemen slaan terug op ons zelf… een nieuwe zondvloed over ons en ook God staat te roepen langs de kant of we aub. op willen passen! Dat is de andere (“duivelse”) kant van de vooruitgang en de maakbaarheidsideologie. Onze ideologie ook is er een van bescheidenheid.

Peter Geene

Beleid voor donker

De groen en gele routes lopen allen loodrecht op de lengterichting van de duinenrij langs de kust: maar alle nachtelijke vlieg- en trekroutes (vooral in het najaar) lopen parallel langs de kustlijn. Daarmee staat elke
overgang verlichting per definitie haaks op de logica der dieren cq natuur, letterlijk en figuurlijk tegelijk. Daarmee is minimale neerwaarts gerichte verlichting van het grootste belang (willen we hier nog even iets
duidelijker stellen dan het advies doet. Vooral vleermuizen zullen anders een alternatieve vliegroute moeten zoeken die er niet is in deze toeristische zone (vertier & vermaak, Structuurvisie). Dit doen we niet om
te zeuren dat er niets zou mogen maar om te pleiten voor een meer ecologische insteek ipv slechts een wettelijke !!

Er worden n.l., ambtelijk geen wezenlijke argumenten genoemd om slechts voor de wettelijke kaders te kiezen, de keus wordt aan ons (fracties) gelaten, met wel een 'sneer 'dat er dan wel de veiligheid in het gedrang kan komen.

Maar, is onze tegenvraag, hoeveel ongelukken en misdaden zijn er dan in de afgelopen jaren gebeurd daar in het donker? Ons niet bekend!

Recent is de 'vindbaarheid HET PR-item voor horecaondernemers en jaarrond worden lichtbakken (en vlaggen overdag) geplaatst op strand en duin om maar
goed op te vallen... dat is voor de biodiversiteit in het gebied storend en een doorn in het oog van natuurliefhebbers en ecologen.

Wel zijn we blij met het uitgangspunt 'niet in het broedseizoen'. Handhaving van de zorgplicht van ondernemers lijkt ons lastig, maar wellicht kunnen we
gezamenlijk die donkerte 'verkopen' als unique-selling-point!!!? Van de 21 overgangen buiten de Manteling (gelukkig inclusief Paal90) zin er slechts 2 rood. Wij pleiten er voor dat de oranje paden voldoen aan een nieuw criterium nl. max. 50 m neerwaarts amber-licht en dan weer 50m donker om zo stukjes van die nodige doorgangsroute voor dieren te blijven behouden.
Eekhoorn komt in onze omgeving helemaal niet voor. Een aantal diersoorten als de levendbarende salamanders zijn ‘gewoon’ vergeten.

Boulevard is als een lichtbaken geworden. Belangrijk dat we strandpaviljoens donker-vriendelijker gaan maken. Je ziet ook meer als het donker is.

Ingezonden brief kwestie Melse-Maljaars

Geachte dames en heren,

Tijdens mijn vakantie las ik op de website van de PZC van 28 september het artikel van verslaggever Emile Calon van zijn gesprek met Pieter Wisse, fractievoorzitter van het CDA, over de integriteitsregels, die zijn opgesteld ten behoeve van voormalig wethouder Melse. Daarna las ik ook het artikel in de PZC van 26 september, waarin dus vermeld is welke regeling met de heer Melse c.q. het bedrijf Melse-Maljaars is getroffen, namelijk door in 2018 en 2019 geen dividend uit te keren van Veerse opdrachten (bedoeld wordt opdrachten van de gemeente Veere). Volgens het college van burgemeester en wethouders wordt hiermee voldaan aan de regels.
 
Reeds tijdens mijn vakantie had ik behoefte hierop commentaar te geven en dat doe ik na terugkeer alsnog bij deze:
 
Laat ik voorop stellen, dat ik geen enkel bezwaar heb tegen het maken van winst op opdrachten, wie dan ook de opdrachtgever mag zijn. Winst maken is één van de doelstellingen van een onderneming en belangrijk voor de continuïteit.
De getroffen regeling lijkt voor de leek een geweldige oplossing, maar is dit feitelijk niet.
Want volgens het ondernemingsrecht staat de winst volgens de jaarrekening (in casu de winst-en verliesrekening) van een besloten vennootschap ter beschikking van de algemene vergadering van aandeelhouders. 
Deze kan in haar vergadering, waarin de jaarrekening wordt vastgesteld, besluiten een deel van de winst of de gehele winst, als dividend aan de aandeelhouders uit te keren. Dus de vergadering kan de winst, die behaald is op opdrachten van de gemeente Veere uitsluiten van het uit te keren dividend. Dus lijkt de door het bedrijf Melse-Maljaars en de heer Melse getroffen regeling correct.
Maar de winst, die niet als dividend wordt uitgekeerd, wordt toegevoegd aan de Algemene reserve van de vennootschap.
En behalve het toekennen van een dividend uit de jaarwinst, kan een vennootschap ook besluiten, al of niet tussentijds, een dividend uit te keren uit die Algemene reserve.
In de onderhavige situatie kan dus in 2020 of later de niet uitgekeerde winst van de opdrachten van de gemeente Veere alsnog aan de aandeelhouders, dus ook de heer Melse, uitgekeerd worden.
 
Conclusie is dus dat het een regeling is die totaal niets voorstelt. En als het bedrijf Melse-Maljaars en dus ook de heer Melse dit niet zouden weten dan zouden hun adviseurs dit toch wel moeten weten.
Jammer is ook dat het College zich niet beter heeft laten voorlichten en dit “gebaar” heeft geaccepteerd.
 
Koudekerke, 20 november 2018.
Bram van Langevelde
Accountant-administratieconsulent in ruste